Onze Focus

Kindermishandeling

Het aantal vaststellingen en meldingen van kindermishandeling binnen het gezin blijft een keiharde realiteit. Ook voorzieningen, scholen en hulpverleners krijgen dit thema soms rauw en onversneden op hun bord. Vaak dient kindermishandeling zich niet expliciet aan, maar tonen kinderen via hun gedrag en kleine, impliciete signalen dat er iets met hen gebeurt waar ze zich onveilig bij voelen. Het is een terrein waar de hulpverlening zich snel op glad ijs voelt komen te staan.

Hoe deze signalen te interpreteren? Spreken met het kind in kwestie of toch nog even afwachten? Spreken met de ouders? Confronteren of zacht en invoelend benaderen? Het lijkt wel alsof er meer dilemma’s dan antwoorden zijn. De zoektocht om samen met een kind en/of de ouders te komen tot individueel en relationeel herstel, is er een met heel wat onduidelijke en onverwachte hindernissen. Het thema van fysieke en emotionele veiligheid loopt als een rode draad doorheen de gesprekken.

Bij onthullingen van seksueel misbruik of seksueel grensoverschrijdend gedrag reageert de onmiddellijke omgeving vaak vanuit het dominante perspectief dat er niets meer zal zijn zoals voorheen. Slachtoffers zijn voor altijd getraumatiseerd, plegers zijn nooit meer te vertrouwen en gezinnen en/of leefgroepen daveren op hun grondvesten.

Naast de individuele kwetsuren lijken vooral de relationele consequenties voor heel wat leed en onzekerheid te zorgen. ‘Kan ik mijn grote broer nog vertrouwen?’ ‘Heb ik nog een plaats in dit gezin of deze leefgroep na alles wat ik heb gedaan?’ ‘Ben ik nog wel een goede opvoeder nadat er een situatie is geweest van seksueel grensoverschrijdend gedrag tijdens mijn dienst?’ Het zijn allemaal voorbeelden van hoe relationele trauma’s zich kunnen aandienen na onthullingen van seksueel geweld. Trauma’s die niet alleen diepe kwetsuren en blijvende littekens kunnen achterlaten, maar soms ook de deur kunnen openzetten naar kansen op groei. En dan spreken we niet alleen over groeien op individueel vlak, maar ook op het relationele en gezinsdomein. Willen, kunnen en durven spreken over moeilijke en intieme thema’s kunnen een draagvlak creëren waar toekomstige individuele en relationele uitdagingen, vraagstukken en dilemma’s op kunnen verder bouwen.

Pleger-  en  slachtofferdynamieken

In de diagnostiek en behandeling van slachtoffers en plegers komen zowel de feiten en hun impact als de relationele kwetsuren naar voor. Naast inzicht verkrijgen op de individuele dynamieken is het van belang de interacties die er zijn en waren tussen het slachtoffer, pleger en hun omgeving in beeld te brengen.

Hoe was de relatie tussen hen vooraf? Welke impact heeft het gebeurde op elk van hen? Welke reële of fantasmatische plaats heeft de andere nog in hun denken? In de praktijk blijkt het een grote uitdaging te zijn om zowel in de diagnostiek als de behandeling een al dan niet reële brug te creëren tussen slachtoffer- en plegerdynamieken.

Huis Van Herstel is lorem ipsum dolorem aborutatum dest nestos valio sororum dias mecus valet abetus us gondares valius andorio

Het Huis van Herstel wil een inspirerende plek zijn waar hulpverleners zich de tijd gunnen om stil te staan bij de complexe dynamieken die kindermishandeling en seksueel grensoverschrijdend gedrag bij ouders, kinderen en zichzelf oproepen. We geloven dat hulpverleners via een combinatie van kennisoverdracht, interactie, creatieve methodieken en heel wat praktijkvoorbeelden geïnspireerd en met meer zuurstof terugkeren naar hun werkplek.

Opleidingen, coachings en supervisies worden steeds in co-creatie en op maat van een voorziening aangeboden.